fbpx
rust in lichaam

Door de weerstand heen vond ik rust in mijn lichaam

Iedere ochtend wordt je ermee wakker en je moet meteen aan de slag. Het overkomt niet iedereen, maar vroeg of laat krijgen veel mensen een blessure of moeten ze revalideren na een ongeluk of operatie. Dit zet de relatie met je lijf op scherp. Mij overkwam zoiets en ik wil graag laten zien hoe dat resoneert in alles wat je doet en ervaart. Uiteindelijk kun je er rust in vinden, maar niet zonder slag of stoot.

Na een mooie zwangerschap, de omslag

Ik had een heerlijke zwangerschap, voelde me sterk en vrouwelijk. Na een wat rare periode was een kindje de kers op de taart en ik genoot er enorm van. Ik was actief, wandelde veel en bleef iedere dag yoga doen. Totdat bewegen steeds moeilijker ging aan het eind van mijn zwangerschap en ik krukken nodig had: bekkeninstabiliteit. Na de bevalling zou dat vast snel beter gaan, want dan zijn je banden niet meer zo week en kun je weer kracht opbouwen.

We kregen onze dochter, kerngezond, zo mooi! Maar, ik kon ons kind niet verzorgen want ik kon nauwelijks lopen of bewegen, laat staan tillen.

Alles waar ik me op verheugd had, was ineens totaal anders.

Dit was zo intens tegenstrijdig. Zo emotioneel en zo fysiek. Zo alles-vragend. En zo niet wat ik wilde. Ik wilde mijn kind alles geven en was ongelofelijk toe aan liefde en rust. Zachtheid en positiviteit. Nu moest ik juist aan de slag, in alle opzichten.

Je lijf is prachtig: je kunt er niet omheen

Je lijf is prachtig. Het kan zoveel en het is er altijd. Dat maakt het ook zo frustrerend als het niet werkt. Het doet niet meteen wat je wilt en het vraagt continu je aandacht. Je kunt er niet omheen. Iedere beweging werd een klein project. Maar soms wil je gewoon bewegen, doen. Dat was onmogelijk en ik kreeg geen pauze, want zelfs rust moest ik heel bewust opzoeken.

Je lijf ervaart juist wat het niet kan. Dat voel je.

Bovendien was ik net moeder geworden. Je lichaam staat sowieso op z’n kop in die periode en alles maak je mee voor de eerste keer. ‘s Nachts iedere 3 uur pijn en frustratie, want ik wilde mijn kind voeden en verzorgen. Mijn wil druiste compleet in tegen wat er mogelijk was. De hele dag, de hele nacht. Oh en dat piepkleine meisje, zo lief en mooi. Zo troostrijk. Maar ook allesomvattend zoals pasgeboren baby’s dat zijn.

Een gevecht om vooruit te komen

Ik stond helemaal in dienst van nieuw leven met een lijf dat iedere beweging bewust moest maken. Mobiel altijd mee, naar de keuken, naar de WC, want ja, wat als ik niet meer bij haar kom, niet kan opstaan of tillen?

Om vooruit te komen bleef ik mezelf uitdagen. Tegelijkertijd moest ik accepteren dat het proces zijn eigen tijd en beloop had. Ik weet dat het niet erg verlicht klinkt, maar het was een gevecht. Mijn lijf werd een slepend project met iedere dag nieuwe ontwikkelingen en confrontaties, maar vooral heel veel hetzelfde. Er leek maar geen schot in te komen.

rust in lichaam

Mijn lichaam is voor altijd anders

Ik wist niet meer hoe ik op mijn lichaam kon vertrouwen. Je bekken en rug zijn de basis van waaruit je beweegt. Die was onvoorspelbaar geworden. Ook al kon ik weer een beetje meer naar buiten, alles was griezelig. Mensen in de tram die tegen je aan botsen of ergens naartoe lopen, zou het wel lukken? Hoe lang ging dit alles eigenlijk nog duren? Een paar weken, werden maanden, een half jaar. Het perspectief verschoof steeds. Uiteindelijk ben ik na 1,5 jaar nog steeds niet helemaal de oude. Dat word ik ook niet meer. Dit helingsproces wat ik met mijn lijf doormaakte resoneert in mij. Mijn lichaam is voor altijd anders.

Geen shortcuts

Er is geen snelle, simpele manier. Feit is dat je dingen moet doorleven, doorploeteren. Wat mij het meest heeft geholpen zijn alle lieve mensen om me heen en mijn heerlijke kind. Ik ben jullie zo dankbaar. Maar ik voel ook veel dankbaarheid naar mezelf.

Door discipline, toewijding, yoga en meditatie ben ik hier doorheen gekomen en kan ik ook de schoonheid van de reis zien.

Tijdens mijn yoga en meditaties zoek ik zowel de confrontatie in mezelf als het opgaan in het geheel, het niet-lijfelijke. Ga opzoek naar waar het pijn doet, fysiek, emotioneel en geestelijk. Blijf daar. Zie het, doorvoel het en laat het dan gaan. Zo kon ik in laagjes steeds meer accepteren. Dacht ik er te zijn, dan lukte er ineens iets niet en werd ik weer ontzettend boos. Weer een laagje.

rust in lichaam

Wees hier en heel: rust in mijn lichaam

In een van mijn meer recente meditaties kreeg ik de volgende zin als inzicht: Wees hier en heel. Daar ging zoveel rust vanuit. Zoveel ruimte. Dat is heel belangrijk denk ik, nog steeds. Dit lieve lijf heeft zo zijn best gedaan, geef het de ruimte en liefde om zichzelf te helen. Wees hier, rust uit en laat het zijn werk doen. Geef je over aan jezelf.

Liefs,

Camilla

Wil je ook beginnen met mediteren? Lees hier hoe je kunt starten.


Gepost onder Everyday mindfulness

Camilla Schimmelpenninck

door Camilla Schimmelpenninck

Reacties