Een perfecte kopie of toch liever een ruw origineel met potentie?

Een perfecte kopie of toch liever een ruw origineel met potentie?

Naarmate mijn studie aan het conservatorium vorderde kwam het moment van mijn eerste auditie steeds dichterbij. Wanneer er een vacature in een symfonieorkest is, worden er zogenaamde audities gehouden. Sollicitanten worden uitgenodigd om te komen voorspelen voor een commissie ( noem het maar jury). Meteen die eerste keer sloeg de denker in mij op hol: “wat willen ze horen?”, “Wat zijn hun wensen?”. Maar is dit wel the way to go?

Waar was mijn eigen mening, gevoel en inzicht gebleven?

Zoals gewoonlijk probeerde ik mij zo goed mogelijk te verplaatsen in de wensen van de ander, in dit geval de leden van het orkest waarvoor ik zou auditeren. Feedback nam ik mee naar een volgende keer. Prima, zul je denken, that’s the way to do it. Maar op een gegeven moment waren er zoveel verschillende voorbeelden en meningen dat ik niet meer wist welke ik moest kiezen. Waar was mijn eigen mening, gevoel en inzicht gebleven? Had ik die nog wel?

Ik verleerde langzaam naar mijn eigen gevoel te luisteren. Ik probeerde steeds meer erachter te komen wat ‘men’ wilde horen en dat ging ik nadoen.

Nadoen versus zelf creëren

In principe is er natuurlijk niks mis met nadoen. Als baby leren we steeds nieuwe dingen door onze ouders of anderen in onze omgeving na te doen. Dus om nieuwe vaardigheden aan te leren is nadoen een hele goeie manier. Echter wanneer je eenmaal de vaardigheid bezit, kun je er je eigen ingrediënten aan toevoegen, je kunt er jouw persoonlijke versie van maken.

In elk beroep, en zeker in de creatieve sector is het van groot belang dat je creëert! Ook al speel je een muziekstuk dat door iemand anders is gemaakt, ook speel je een toneelstuk dat door iemand anders is geschreven, voeg er een stuk van jezelf aan toe. Niet alleen is het origineler, het zal ook zeker overtuigender zijn, verrassender. Natuurlijk zijn er in elk beroep bepaalde richtlijnen voor wat niet of juist wel zou mogen, maar dat zou niet mogen betekenen dat bv. elke uitvoering van de Mattheuspassie exact hetzelfde klinkt, of dat elke quiche Lorraine exact hetzelfde smaakt.

Pas als je een stuk van jezelf aan je creatie toevoegt krijgt het een ziel

‘Chef’s table’ is een documentaire serie op Netflix over chefkoks. Herhaaldelijk hoor ik deze kunstenaars ieder op zijn of haar eigen manier verwoorden, dat ze uiteindelijk pas succesvol werden toen ze gingen doen wat zij echt wilden doen. Op hun eigen manier koken en leven naar hun eigen wens en passie. Vaak tegen de meningen en adviezen van omstanders in en niet zonder tegenslagen, maar uiteindelijk wel met succes en levensgeluk! Pas als je een stuk van jezelf aan je creatie toevoegt krijgt het een ziel!

Wanneer je op een podium staat en voor publiek speelt, kun je natuurlijk de veilige weg kiezen, geen risico’s nemen. Alles zal wellicht ‘correct’ gespeeld worden, maar is dat interessant? Is dat spannend? Of authentiek? Verre van!

Beethoven heeft een paar treffende uitspraken gedaan, één daarvan is deze:

Een valse noot zingen is onbelangrijk, maar zingen zonder passie is onvergeeflijk.

Hoe ik bijdraaide van het-goed-willen-doen naar mijn-eigen-gevoel-aanspreken

Toen ik na mijn eindexamen in Amsterdam verder ging studeren bij een beroemde fluitist in Berlijn zei hij tijdens één van de fluitllessen tegen mij: “Das ist ja absolut nicht schön! Machen Sie etwas!” (“Dat is toch helemaal niet mooi! Doe iets!”)

Dat had nog nooit iemand tegen mij gezegd. Ondanks dat ik ervan schrok, besefte ik dat ik dus iets moest doen. Hemeltje lief, ik had geen idee. Ik was er altijd zo op gespitst geweest alles perfect en zuiver te spelen. Ik realiseerde me dat ik eigenlijk bijna gevoelloos gespeeld had. Dat was er weer eentje die binnenkwam! Ik probeerde opnieuw en probeerde mijn gevoel aan te spreken. Lastig, en mijn docent vond het niet mooi, maar hij kon horen dat ik iets had gedaan en dat was in elk geval beter dan niets, haha.

Deze les is één van de belangrijkste lessen in mijn (muzikale)leven gebleken en het zou niet de laatste keer zijn dat iemand mij een raad in deze trant zou geven. Veel later zij een therapeute tegen mij: “Het wordt tijd dat jij je eigen lied gaat zingen!

Ik vind het nog steeds moeilijk, bang om fouten te maken, om te shockeren, om buiten de band te springen. Maar diep in mij zit altijd al een Joan die juist dàt allemaal wil! Steeds meer leer ik naar mijn eigen hart te luisteren. Coaching, yoga en mindfulness helpen mij hierbij zeer.

De 4’C die mij helpen: courage, confidence, commitment en compassie

Wanneer je nieuwe of andere dingen gaat uitproberen zul je onvermijdelijk fouten maken. Dit vooruitzicht en daarbij de wetenschap dat er altijd mensen zijn die er iets van vinden maakt je wellicht bang, maar blijven staan of zitten waar je zit, maakt je leven toch wel op zijn minst een beetje saai. Wanneer je de angst onder ogen ziet en jezelf, je ware ik, toch laat zien, getuigt dat van heel veel moed. Courage die nodig is om stappen te zetten. De angst onder ogen zien en kijken wat je ermee kunt, is de eerste en de belangrijkste stap!

Wanneer je tijd neemt om naar je hart te luisteren, en van daaruit gaat handelen, zul je in alles wat je doet meer plezier ervaren en dat zal iedereen om je heen ook ervaren. Je zult positieve reacties krijgen en hiervan zal je confidence groeien. Om te kunnen blijven groeien, om je vrij en zekerder te gaan voelen, en je doelen te bereiken zul je commitment moeten tonen. Dat zal niet altijd makkelijk zijn en daarom is het belangrijk  compassion te hebben voor jezelf en je omgeving: zie de fouten die je maakt als leerzame vergissingen en je kunt er op voort bouwen.

Zie hier weer mijn 4C’s waar ik zelf op terug kan vallen en waar ik met jou ook aan kan werken zodat jij ze je eigen kunt maken zodat ze ook voor jou een anker kunnen zijn waar je houvast aan zult hebben. Wil je meer weten van Joan, hier vind je haar eigen pagina.

p.s. Joan schreef eerder al over de Kracht van je gedachten


Gepost onder Everyday mindfulness

Joan Handels

door Joan Handels

Reacties