fbpx
wat maakt mij blij

Versje van Pleuni ~ Wat maakt mij blij…

Het zijn ze echt hoor, de kleine dingetjes die ‘m doen. Hier een verzameling van dingetjes waar ik van geniet.

Wat maakt mij blij – Pleuni

Een vreemdeling. Zoveel kun je bereiken, met eigenlijk bijna niets. Een knikje en een lach. Een blijk van waardering. Zoiets is al genoeg. 

Een nèt gelegd ei, zo warm en vers, dat je tong ervan zou smelten, bijna. Met nostalgische gevoelens, denkend aan mijn opa, die vroeger de eitjes zo bij de kipjes vandaan haalde.

Een verre vriend die je plots tegenkomt in een vreemde stad. Alsof je nog zou denken dat toeval bestaat.

Een lach op mijn gezicht. Welke zorgt voor een lach op een ander gezicht. Enzovoorts. Totdat elk gezicht wordt voorzien van een glimlach. En dan hoop ik stiekem, een heel klein beetje, dat het een glimlach met effect is. Een glimlach die ervoor zorgt dat je vanbinnen ook even gaat stralen. Stralen, zo hard als een zonnetje.

Dromen. Dromen over dromen. Denken over dromen. Zweven in je dromen. Wegdromen. In een stoel, staand, dansend. Dromen, overal en altijd.

Zwemmen in de zee. Golven in m’n haar. Surfend door het leven. Wind in m’n haren. Sterren in mijn ogen, en Verdrinken in de jouwe.

Liefde. Van mensen. Voor mensen.

Tussen mensen. Ook wanneer het moeilijk is. Wanneer het bijna niet meer gaat. Zelfs wanneer het moet. Maar meestal met vrijheid. Vrije liefde, hoe het hoort te zijn.

Vogeltjes die fluiten. Radend welk vogeltje het zou zijn. En er vervolgens nooit achter komen, een Shazam voor vogelgeluidjes is namelijk nog niet ontstaan.

Kleurtjes. Kleurtjes om me heen. Kleurtjes om mijn lijf. Kleurtjes op mijn lijf. Kleurtjes in mijn hoofd. Kleurtjes in mijn hart. Die het leven net, al dan niet, wat rooskleuriger maken.

Opaatjes en omaatjes. Die het leven al begrijpen. Vol met wijsheid, vol met moed. Die er al zijn. Wachtend op het volgende om mee te beginnen.

Reisjes maken. Of dat nou naar de supermarkt, naar het bos, of naar de andere kant van de wereld is. Het blijft een avontuur. Altijd een nieuwe ervaring.

Wandelen. Door de natuur, door het bos. Met blote voeten door het gras. Genieten van de kleuren, en de geuren om je heen.

Dansen. Tot de zon opkomt. Al je zorgen even vergeten. Die constante gedachtestroom even Ho zeggen. Omdat je het jezelf mag gunnen om even vrij te zijn. En te genieten.

Klanken. Instrumenten. Een stem. Elektronische deuntjes. Iets van geluidsgolven in mijn oren die mijn hele geest beïnvloeden. Ook al is het een klein belletje om mijn enkel. Tis toch wat, hè.

Het leven zelf. Het geloof daarin. Het geloof in het moment. Dat alles toch wel weer op z’n pootjes terechtkomt, waardoor relativisme ontstaat.

Mensen om je heen. Die je soms weer even terug brengen naar datgene wat er echt toe doet. Die er zijn als het moet. Maar ook als het niet moet. Ze zijn er gewoon altijd. Das toch geweldig.

Een korreltje zout. Voor op je ei, op een flauwe grap, voor in je voetenbadje, of gewoon voor bij het leven.

De zon. Een zon om mijn hals, in inkt of via stralen op mijn huid. Welke m’n haar laat verkleuren, mijn huid soms even wat laat burnen, maar dat mag. Want de zon groet mij elke dag.

De maan en de sterren. Aan wie ik mijn geheimen toevertrouw. Zij die alles zien. Of ik nou hier, of aan de andere kant van de wereld ben. Zij weten alles. Zelfs het ontstaan, van wie wij nu zijn.

Voedsel. Waar je eigenlijk niet zonder kunt. Waarmee je eindeloos kunt variëren. Dat komt vanuit de hele wereld, met duizenden kleuren, smaken en vormen. En het besef dat deze luxe die ik heb, niet aan iedereen besteed is. Waardoor ik er dan weer extra van geniet.

Maar ook de yin van het hele verhaal. De schaduwkant, de donkere persoon. Die het leven soms ondraaglijk, maar tegelijkertijd ook weer leefbaar maakt. Waardoor de positieve stukjes ook weer beter zichtbaar worden. En welke er net zo goed mag zijn. Elke dag maar weer.

Meer gedichten op House of Awareness
Gedicht Charlie Chaplin ~ As I Began to Love Myself
Gedicht Marianne Williamson ~ Our Deepest Fear

Alle gedichten

 


Gepost onder Inspired by met de tag Gedicht

pleuni bewust leven

door Pleuni Hulscher

Reacties