fbpx
Jane vs Wil

Jane vs Willemijn: Hoe kunnen we minder oordelen?

Sinds wij elkaar kennen weten we dat we alles aan elkaar kunnen vragen. Willemijn wil van Jane vooral weten hoe het is om zo relaxed met jezelf te zijn, en Jane vraagt zich op haar beurt af hoe je relaxed naar buiten toetreedt. We stellen elkaar allerlei vragen per mail, en zie hier het resultaat. Wie weet kunnen we je hiermee inspireren en zelfs stimuleren om zelf ook vaker vragen te durven stellen. Want echt gekke of domme vragen bestaan niet.

Willemijn stelt een vraag aan Jane


Willemijn

Lieve Jane,

Mijn thema van deze week is toch wel oordelen. Deze week heb ik (privé gerelateerd, dus niet eens over mijn werk) drie keer over oordelen een gesprek gehad. Al besef ik me dat nu pas, nu ik ben begonnen met het schrijven van dit blog.

De strekking van de gesprekken is dat we overal continu een oordeel aan hangen. En dat voor je gevoel vooral anderen (?!) dat doen over jou. Dat je niet zo makkelijk zegt dat het niet goed met je gaat, omdat je bang bent dat iemand dat onthoudt en de leuke dingen van jou niet meer ziet. Of als je altijd het blije ei bent die overal de sfeer maakt, dat mensen schrikken als jij zegt dat je ergens hulp bij nodig hebt. En zelfs dat als het even niet goed gaat in je (altijd super steady) relatie, dat iedereen je meteen het gevoel geeft dat jij geen super steady relatie meer hebt ineens.

Het meest bizarre is, terwijl we beter weten, nog de neiging hebben om dit te verdedigen ook. De conclusie van een vriendinnetje en mijzelf is dat ons eigen ego in de weg zit, om toe te geven dat het niet goed is. Wij willen dat: “Het-gaat-goed-met-me-imago” hoog houden. En dat het niet eens het oordeel van de ander is (misschien).

Het verhaal is tweeledig. Je kan het bij jezelf zoeken, zoals wij dat deden. Wij vroegen ons ook af waar het überhaupt vandaan komt dat oordelen. Wij redeneerden dat we zijn opgevoed in een wereld waarbij je continu getoetst wordt aan een norm. Wie die norm ooit heeft bepaald mag Joost weten, maar hij is er wel. En als je niet aan de norm voldoet, boven norm of onder norm, dan heb je het idee dat mensen een oordeel over je hebben. Niet eens bewust.

De andere kant van het verhaal is dat er ook mensen zijn die nog steeds in die norm geloven. Is dat niet gek? Dat we het altijd nodig vinden om een soort ideaal te hebben, en als je daar niet aan voldoet dat er onmiddellijk een (ver)oordeel in je hoofd wordt gevormd?

Voor beide kanten valt iets te zeggen, maar ik denk dat als iedereen zou stoppen met oordelen over een ander of over zichzelf, de wereld een stuk meer open zou zijn. Dan kunnen we ons ego loslaten en eerlijke gesprekken hebben, zonder dat je bang bent dat iemand er een (verkeerd?) oordeel over heeft.

Makkelijker gezegd dan gedaan, want het is erin gestampt dat oordelen. Vandaar ook mijn vraag: “Hoe kunnen we minder oordelen?”.

Liefs

Willemijn

Jane beantwoordt de vraag van Willemijn

Jane


Lieve Willemijn,

Ja! Dat zou een hele mooie en fijne wereld zijn;-). Dat we allemaal vanuit onze eigen kracht en los van ons ego zouden leven……Het zal nog een tijdje duren voordat we daar zijn maar ik geloof wel dat het steeds meer en meer komt. Ik ben een eeuwige optimist en geloof dat het altijd goed komt. Echt. Ook met onze wereld vol oordelen.

Vroeger was ik heel erg bang voor oordelen van anderen. Het raasde onbewust altijd door me heen wat anderen wel niet van iets dat ik deed of zei zouden denken en of ze me niet stom, gek of dom zouden vinden. Dit alles was (en soms nog steeds is) denk ik gestoeld op angst. Angst om echt mezelf te zijn en daarvoor uit te komen en naar te handelen. Ongeacht wat anderen daarvan vinden. Door zo extern gericht te zijn was ik automatisch ook oordelend naar anderen. Waarbij een oordeel overigens niet eens negatief hoeft te zijn. Omgekeerd kan ook, dat je iets of iemand onevenredig ‘positieve’ dingen toedicht en bijvoorbeeld ophemelt.

Maar ik ben meer en meer gaan inzien dat een oordeel dat je hebt over iets of iemand eigenlijk iets zegt over jezelf. Zodra er een oordeel oppopt is dat een mooie spiegel waar je van kan leren. En zo zegt een oordeel dat een ander over jou heeft meer over diegene zelf dan over jou. Door er zo naar te kijken ben ik minder bang voor oordelen. Ik laat me niet beïnvloeden door buitenaf, maar leer en handel van binnenuit. Wat fijn is want ik weet dat ik wel mezelf kan beïnvloeden en veranderen en iets of iemand buiten mezelf eigenlijk nooit. Hoef ik me daar ook niet meer druk over te maken! En ja, dat is easier said than done. Maar oefening baart kunst en de kracht zit hem in de herhaling. Dus deze les staat bij mij op repeat.

Overigens is het niet zo dat als je oordeelloos bent dat je dan nergens een mening of een gevoel bij hebt. Een interessante discussie die ik laatst met iemand had. Die stelde terecht de vraag: ok, dus als je nergens een oordeel over hebt wordt het leven dan niet heel erg saai? Zullen we dan nooit meer discussiëren of iets aan de kaak stellen? Van daaruit ontstaan toch ook mooie dingen? En ja, daar ben ik het ook mee eens! Voor mij zit het verschil met name in het woord ‘ver’-oordeling. We zijn allemaal uniek en anders en dat is super interessant. We hebben allemaal andere waarheden en gedachten en gevoelens. Van daaruit is het juist leuk om verschillende perspectieven tegenover elkaar te zetten. Een andere kijk/visie – of je het er mee eens bent of niet – kan je bv inspireren of doen nagaan hoe jij in het leven staat. Waar het in mijn ogen spaak loopt is dat we vaak direct woorden geven aan een gevoel dat iets of iemand in ons oproept. Het gelijk afdoen als het anders is en dus niet goed. Maar wie zegt dat jouw/mijn referentiekader de juiste is? We veroordelen.

Misschien kunnen we minder oordelen door een oordeel eerst als vraag naar jezelf te stellen. Wat doet het met me en wat vind ik er zelf van los van alle kaders, de norm en meningen van anderen? Met dat antwoord kan je beslissen of je je oordeel letterlijk wilt uitspreken of dat je het laat zijn. Als het belangrijk voor je is kan je denk ik zeker een oordeel zonder ‘ver’-oordeling hebben. Met mooie discussies, lessen en inzichten tot gevolg!

Liefs, Jane


Herken jij je in bovenstaande? Of heb je vragen die Jane aan Willemijn kan stellen of andersom natuurlijk? Laat het ons weten. We zijn heel benieuwd naar hoe jij hiermee omgaat!


Gepost onder Jane vs Willemijn

Willemijn Welten

door Willemijn Welten

Reacties